şimdi sırf benim takımım şampiyon oldu diye ve bu töreni mabedimde izleme şerefine eriştim diye “şöyle muazzamdı, böyle harikuleydi, nasıl soktuk ama?” diyecek değilim. hiç bu tarz bir taraftar olmayı beceremedim. bu demek olmuyor ki baştan aşağı berbattı, hiç bir güzel yanı yoktu.

tabiki orada samanyolunu söylemenin tadı başka, tabiki majestelerini alkışlamak, kocaman yürekli insanı alkışlamak tarif edilemez bir duygu.

ama;

orada sadece şampiyonluk değil şampiyonluklar kutlayan takım fenerbahçe spor kulübü. sportif anlamda son derece verimli bir sezon geçiren bir spor kulübü. ve eğer böyle bir spor kulübüne organizasyon düzenleniyorsa çok daha dikkatli, çok daha akılcı davranmak zorundalar. havai fişekler eyvallah, ışık gösterileri muazzam, lafım yok. ama benim futbolcularımı sahaya neden acun ılıcalı ve beyazıt öztürk çağırıyor arkadaş? sırf ünlüler ve fenerbahçeliler diye onlara nasıl bu mikrofon veriliyor? ulan benim yiğitlerim çıkacak sahaya, bugünü beklemişler, köpek gibi ter akıtmışlar. biz bugünü beklemişiz ellerimiz karıncalanıncaya dek alkışlayalım diye. adam almış eline mikrofonu, ne bir forma numarası söylemek var, ne ses tonunda bir heyecan var. ne idüğü belirsiz bir telaffuz ile oyuncu isimlerini söyleyecek de o kalabalık onu hemen o an anlayacak da devamını getirecek. hasiktir be?! benim stadımın anonsçusu nerede arkadaş? de souza diye bağırdığında benim tüylerimin diplerinin anasını ağlatan ses nerede?

-belözoğluuuu?

+ emreeee!

- kardeşiiiim?

+ oo müdür ne yaptın yea!

- eyvallah karşim sen naaptın, tebrikler.

acun ılıcalı çok afedersin ama eşşeğin siki be birader. düğün salonunda damat mı anons ediyorsun?

bu kadar güzel işler yapılmış, bu kadar emek harcanmış, bu kadar paralar harcanmış, son dakikada sıçmasaydınız be içine?

bunların yanında değinmek istediğim bir de şunlar var, kısa kısa geçeyim.

öncelikle bilica gibi iğrenç, çirkef ve moron bir adamı – ki adam demeye dilim varmıyor – alkışlamadığınız için teşekkürler. volkan demirel; kalecilik konusunda başarılısın, eyvallah. şahsen beni rahatsız eden hareketlerin var, tasvip etmiyorum ama hadi onlara da eyvallah, yediğin hatalı gollere hepten eyvallah hiç sorun değil ama o mikrofonu eline alıp liseli gibi davranmana ne gerek vardı? rakip takım taraftarlarına tamam biz de sallıyoruz arkadaş arasında, onlar bize sallıyor, bunlar olağan şeyler, ölçüsü kaçırılmadığı sürece tat katan şeyler ama sen bir futbolcu olarak “sahaya giren cimbomlu olsun” dersen, ben orada dur derim arkadaş. senin lafını günlük hayata taşıyacak sürüyle ergen zihniyetli insan var orada. çok mutlusun, dolup taşıyorsun ama bir izin verin de adamlığınıza hayran kalalım be?

gözünüzün önünde “kocaman” bir adam var. ben olsam o adam nasıl uyuyor diye bile izlerim, öyle bir adam olmaya çalışmak yerine provakasyon yapmanın alemi ne? sevgili fenerbahçe taraftarı, neden kupa elimizdeyken başka takımın adı yükseliyor o stadyumda?

biri çıksın bana bunu açıklasın arkadaş. şampiyonluk gecemde neden ağzımdan kartal çıkıyor, neden ağzımdan trabzon çıkıyor? yaptıklarına cevap vermek istiyorsak aha orada işte kupa. kendi coşkumuzu yaşamaktan bu kadar mı aciziz?

sevgili gfb topluluğu, neden hala “arkanda bağıran bunca kardeşin aşık sana sefa reis” sesleri yükseliyor. hani bizim içimdeki islam çupi sevdamız? hani bizim tek varolan gerçeğin, tek büyük aşkın fenerbahçe olduğu düşüncemiz?

aynı takıma gönül vermiş olsak da bu düşüncelere katılmayabilirsiniz, hasiktir lan göt stada falan gelmesin senin gibiler diyebilirsiniz. sayın sövün ama şurada bir anlaşalım;

bu gece çok daha görkemli, çok daha coşkulu, çok daha güzel organize edilmiş bir gece olabilirdi. sunumundan taraftarına kadar. fenerbahçe spor kulübü, organizasyon kararı 3 saat önce çıksa bile bunu başarabilecek kadar güçlü bir kulüptür. sadece kafa yapımızı ve vicdanımızı o yöne doğrultmamız yeterli.

18. şampiyonluğu da köküne kadar hakeden ve bu uğurda ter akıtan adamların gönüllerine sağlık. başımızdan kocaman gururumuz eksik olmasın.

ek: ziynet sali’ye falan hiç girmiyorum. girmiyorum derken, öyle değil.